Dulęba Kazimierz (1858–1922), społecznik, oświatowiec. Urodzony 20 III we wsi Kleczanów, pow. sandomierski, ukończył gimnazjum w Lublinie, a następnie Wyższą Szkołę Rolniczą w Żabikowie i Akademię Rolniczą w Dublanach. Całe życie oddał bezinteresownej pracy nad podnoszeniem poziomu ludności małorolnej, co czynił zarówno przez niezwykle umiejętną popularyzację wiedzy rolniczej (wykłady, artykuły, broszury), jak i przez pracę ogólnooświatową, prowadzoną tajnie, w ramach organizacji »Światło« lub na placówkach takich, jak Szkoła Rolnicza dla synów chłopskich, Pszczelin (1901–5) lub Szkoła rolnicza w Krasieninie (1919–21). W latach młodości D. związany był ideowo z tajną organizacją polityczną »Proletariat«, której przywódcą był jego starszy brat, Henryk. Jako rolnik-oświatowiec był pionierem samodzielnej myśli chłopskiej; współpracował stale z takimi jej ogniskami jak »Zorza«, a następnie »Zaranie« i »Kółka rolnicze im. Staszyca«.
Silnie zaangażowany w wiejskiej robocie niepodległościowej dostał się w r. 1915 do więzienia (na zamku w Lublinie). Przewieziony do Rosji przebył dłuższy czas w więzieniu w Moskwie (na Butyrkach), gdzie zorganizował samokształcenie i współżycie licznych tam wówczas polskich więźniów politycznych. W r. 1918 wrócił do kraju. Był komisarzem lubelskiego Rządu Ludowego na Puławy, po czym powrócił do działalności społeczno-oświatowej, która była treścią jego całego życia. Żona – Helena z Rajnerów – była mu w tej pracy nieodstępną towarzyszką. Zmarł w r. 1923 w Niezabitowie, pow. puławski, spoczął na parafialnym cmentarzu w Wąwolnicy. Młodzież wiejska pożegnała go następującymi słowy: (»Wici« z 12 VII 1932) »… Odszedł spośród nas Człowiek prawdziwy. Nic dla siebie, nic dla ambicji własnej, natomiast wszystko dla wzgardzonych i pokrzywdzonych. Lud wiejski miał w Nim najserdeczniejszego przyjaciela – zarazem bezkompromisowego pioniera idei ludowej«. W dobie po powstaniowej (po r. 1863) był jednym z pierwszych siewców nowych myśli odrodzeńczych, a całe życie swoje oddał pionierskiej pracy na ówczesnym odłogu polskiej wsi b. zaboru rosyjskiego.
Irena Kosmowska